efbaits

Taal / Langue

Pot vol goud

Met wrang gevoel stappen we in de camionette terug richting huiswaarts, een misvormde grassie was de buit van de week, allé vijfdaagse want we hebben het water vervroegd verlaten. Augustus en mijn derde Frankrijktrip zit erop, de tweede waar het echt tegenzat, ook dit is vissen. In het voorjaar had de vis meer aandacht aan het voorplanten dan aan eten, en nu was een algemene lage waterstand in Frankrijk de oorzaak, het gekozen watertje werd niet meer gevoedt door de naastlopende rivier ,hierdoor was de vis volledig lam geworden omdat het zuurstof gehalte drastisch was gedaald ten opzichte wat ze gewoon zijn. We waren amper op de baan en Johan en ik besliste al om in het najaar nog een gezamelijke sessie te doen, onze kalenders werden vergeleken en warempel nog één week konden we samen verlof nemen.

Nog geen kwartier later lag de locatie al vast en na wat smsen en een telefoongesprek waren we al wat wijzer, we konden maar een vijftal dagen naar daar afzakken, een Enduro voor en achter die week was er voorzien op het desbetreffende water. Verder was die week het water nog volledig vrij, waarschijnlijk omdat velen de lange trip niet zien zitten voor maar een vijftal dagen. Omdat we het water wat kennen boeken we niet de genoemde Topstek, maar ééntje uit de subtop zeg maar, de keuze was vooral rekening houdend met de mogelijke weerstomstandigheden die periode. Het aftellen kon weer beginnen, tegen dat we thuis waren, was al heel de tactiek van aanpak besproken de 650 km lange trip was volledig doorgebabbeld. De weken verstreken en daar kwam de bewuste visweek inzicht. Gelukkig kon ik voor de trip nog beschikken over twee weken extra verlof in de vorm van overuren, tja als je veel weg bent, krijg je er veel voor terug he, en zo kon ik met alle rust en kalmte me voorbereiden, ook Johan was in zijn sas en via sms en telefoon merkte ik dat hij er ook volledig voor ging gaan.Ik had in deze periode al wat opgevangen van de nieuwe boilie die Pascal aan het ontwikkelen was, met regelmaat zag ik vangsten passeren op de social media van teamleden en ook klanten. Destijds met de Nutzilla hadden we dit ook zo gedaan, enkele klanten kregen de kans om mee aan de wieg te staan bij het ontwikkelen van een boilie, niets kritischer dan een veeleisende klant en daar hebben wij oren naar. De laatste week was er meermaals contact met Johan via de telefoon, Alles gaat mee zei hij, Nutzilla Bacon,Black Mamba, White Trinity, Crunchy Krillers, kemp, boekweit, tijgernoten......blijkbaar nog niet genoeg want op het laatste moment heeft hij nog 15 kg Cream Nutty bijgehaald.

Mijn gesoakteCrunchy Krillers met men Favorite Skyliner

Ikzelf ging het wat beperkter houden, Crunchy Kriller zou mijn hoofdboilie zijn. Sinds mijn aankomst had ik al 10 kg laten winddrogen en zeer royaal laten soaken in Hempoil en Triple S , een dag of 4 voor vertrek, nam ik hiervan een goede kilo, en soakte ik die nog extra bij en strooide ik er Krillmeel en Puur Squidmeel over. Dit Squidmeel zit eveneens in de nieuwste boilie, die momenteel testbolle18 noemt. Van deze boilie neem ik 25 kg mee en verder nog eens  10 kg Crunchy Krillers  onbehandeld. Dus 2 soorten boilies, natuurlijk ook vergezeld met een box vol Skyliners, baitspray’s een zak F1P partikels en home made soaks. Net voor het laden van de camionette zet ik de F1P Partikels royaal in het water,bij aankomst zijn deze dan volledig klaar. In de vroege nacht krijg ik een sms van Johan “ ‘kzen doare”, dat wil dus zeggen, ik ben onderweg. En zo zijn we weg richting karperland. De trip verloopt zeer vlot, gewoonweg geen verkeer, dat we de 720 km, 30 wagens zijn gepasseerd dan is het nog royaal gegokt, we rijden via Rouen en niet via Parijs, de autostrade is van ons. Echter felle windstoten, harde regenval en een pikzwarte nacht maken het geen luxe tripje, normaal moet het volle maan zijn, maar die zit ver verscholen achter een dik wolkendek, de wegen zijn bezaaid met bladeren en de wegmarkeringen zijn amper zichtbaar met twee koekeloeren we door de voorruit onder de beats van...........NIKS, de radio staat af, ZEN !

Uiteindelijk komen we aan op de locatie, het eerste wat ons opvalt is het verlaten terrein, normaliter vertoeven wij hier in de zomermaanden en is er veel meer activiteit, nu echter is alles verlaten en stil. Aan het water komen we enkele Franse vissers tegen van de Club die er hun Enduro achter de rug heeft, C’ est dure, C’est dure, is het enigste dat ze over hun lippen laten. Miljaarde hey, het zal toch niet weer van dat zijn. Net te laat, net te vroeg, te warm, te koud, het is altijd iets. De voorgaande weken hadden we van talloze vangsten gehoordt en ook van kapitale vissen. Al voor vertrek had ik opgemerkt dat we wel eens te laat konden zijn, omdat er al zoveel en zo groots was gevangen en nu bevestigen deze Fransozen het. Den drive was al aan het slabakken.  We gaan naar de stek en onze voorgangers hadden één steur weten te verschalken, waarschijnlijk geschept met hun lippen, want die hingen tegen de grond. Ook hier maar 2 woorden, C’est dure. Pffffffffffffffff . In een ijltempo laden we alweer de  bomvolle camionette leeg, want binnen een half uur moet die terug van het terrein en op de parking, het hekken gaat toe en we zijn .......alleen. We kunnen droog ons kampement opzetten, en ook nog eens onze hengels deftig positioneren, met de Big Dropper en Toslon dieptemeter zoeken we bodemverschillen en hardere platen op zo rond een uur of half 6 leg ik mijn laatste hengel on-spot. De drie hengels zijn voorzien van een snowman, één hengel een boiliemix van Crunchy Krillers en Testbolle 18, en de twee andere hengels met één soort boilie. De kuip F1P partikels gaat er volledig in verdeeld over de drie stekken. Johan kiest voor de zoete weg, Cream Nutty en Nutzilla, tijgernoten, kemp en boekweit. Net voor de schemering begint het te regen en zijn we getuige van een mooie regenboog, daar moeten we vissen zeg ik tegen Johan, aan het begin, nen pot met goud bevindt zich daar lach ik. Ook Christian en Laurant van Team EFB France waren ons even komen bezoeken en bevestigde dat het hier momenteel keihard was, nuja hard tegen onzacht, dat geeft vonken he. De nacht is juist begonnen en ik krijg al een piep op mijn rechterhengel, een vibrerende hengeltop en oplopende lijn, ik tik gelijk aan, de Harrison kromt zich en de eerste was geprikt. De vis komt vrij rustig mee, echter ik voel een deftige kopschud aan de andere kant, ook Johan was dit niet ontgaan, tis nen dikke zegt hij, nog nippend aan zijn koffie. Enkele minuten later schuift het net onder een dik vissenlijf. YES die is van mij. De weegschaal klokte direct boven de 20 kg, wablieft al direct een veertiger op de matte, effe checken welke boilie, ja lap de testbolle 18 bleek de verleider te zijn. Mijn week kon al niet meer stuk, en ik was nog maar een uur bezig, wist ik toen veel wat er nog allemaal stond te gebeuren. Nu was het Johan zijn toer, run om run is al sinds onze eerste sessie samen de toepassing, dat is het eerlijkst van al, samen uit, samen fun, samen thuis.

Een uur later bliept de Delkim van Johan, ook hij verzilverd dit exemplaar, jammer dat het een grassie betrof. De weegschaal klokte bijna 14 kg, ik spreek af met Johan dat grassies en steuren niet meetellen in het run om run systeem, dus de volgende aanbeet is terug voor hem.  We verorberen onze Spaghettie verder op en kruipen rond 21u30 de slaapzak in, een kwartiertje later echter staat Johan al terug met een Kromme hengel in zijn handen, het was mijn hengel met de Crunchy Kriller die de mooie dertiger had verleidt, zo beiden al een mooie vis op de eerste nacht, allé we waren amper 4u bezig. Terug onder de wol en wachten op de volgende, rond 4u45 krijg ik enkele bliepen op mijn verre hengel die ook de dertiger van Johan had opgeleverd, voor mij was het echter een steur van ene kilo of 14, ik beslis om deze hengel elders te leggen, wij zijn geen steurenliefhebbers. Ik ben nog geen 5 minuten in mijn slaapzak als mijn derde hengel die nog niet had afgelopen ook begint te biepen, wederom een traag oplopende lijn, de lijn onder spanning en geen cm van de spoel, ik tik en boenk, een muur, die luttelijke seconden later in beweging komt, weer dat kopgeschud en log gedoe, het is of ik een zak cement naar de kant moet pompen, hij neemt dan ook nog eens een lijn van Johan mee. Op een meter of 10 uit de kant bengelt er een dikke kop onder de lijn van Johan, godverdomme, tis weer een bak zeg, Johan zet zijn molen open, en ik pomp heel de lijn en de vis richting oever, het spekvette lichaam schuift over het netkoord, hihaaaaaaaaa . Met twee staren we in het net, dit is weer een veertiger zegt Johan, misschien wel een vijftiger, ik bevestig en zeg, dit is misschien wel men nieuw pb, en ja hoor de weegschaal tikte voorbij de 29 kg dit bevestigde één ding, meer dan 26.8 kg mijn pb van drie jaar geleden van op Etang 5 eveneens op de Crunchy Kriller  was hiermee verbroken, na de aftrek van de weegzak, die we nog “royaal” namen, kwamen we op 27,4 kg. Deze vis mocht in de recovery sling voor een uurtje, het ochtendgloren was nabij. Ik blijf op en geniet van een tas “goeie” Koffie, eentje met een smaakmakertje erbij, en geniet van de vangst, de opkomende zon, het ochtendgloren en de rust, ZEN. Wat een nacht.  

De eerste vis klokte al direct boven de 20 kg Een hoge dertiger was Johan zijn eerste  De derde betekende een nieuw PB voor mij

Tijdens de opkomende zon worden de vansgten op de gevoelige plaat gezet, dat bleek ook ons enige werk die dag te zijn,op het voeren met de boiliedropper na dan, ik trok sporen boilies van de ene naar de andere stek, een handig ding dat ik veel te weinig gebruik .Het bleef visloos tot 22u ’s avonds. Een dikke dertiger voor Johan op de Bacon boilie was de sigaar, Feestje of wa ? De slogan die we nu zien in de commercials van winkelketen Fun komt geregeld over onze lippen. Om 6u is het terug mijn beurt en klok ik wederom een mooie dertiger. Een uurtje later een turboschubbe voor Johan, ditmaal een kleiner exemplaar maar toch nog goed voor 12,2 kg. Weer een uur later is het weer op mijn toer, de hengel die de  eerste veertiger opleverde kromt zich weer vlotjes, en ook deze keer voelt het log en zwaar aan, puffend en met een hoge hartslag sta ik te drillen, deze vis blijft beuken en krijg ik niet dichter, Johan zit met me te lachen, valt ni dood he, is het soms de eerste keer dat je een vis drilt..... maar de zenuwen staan gespannen, dit is een bak dat met me worstelt, de eerste keer dat hij het wateroppervlak doorbreekt valt onze mond open, wat een zwien hangt er daar weer aan zeg. Aan de zware dril komt eindelijk een eind, vakkundig schuift johan het net onder de vis, ik zeg niks, trillend en bevend sta ik op mijn benen, ik moest echt bekomen, ik deed zelfs geen moeite om de vis te bekijken, eerst een colaake voor wa suiker. Johan kreunt en zucht terwijl hij de vis naar de craddle brengt, belt maar eens naar huis hoor zegt hij, denk dat er een ... .....( Afrikaan ) in je kot zit. Deze vis klokte 22.2 kg, een abnormaal gedoe voor mij, zulke dingen lees ik alleen in de magazines, maar dat mij dat overkomt, nee toch, 4 vissen waarvan een hoge dertiger, 2 veertigers en een vijftiger kan het nog zotter....( later blijkt dus JA ).

De boiliedropper van Big Dropper   De veertiger die mijn hartslag opvoerde  Ontbijt, we volgen de Engelsen, zware kost

Ook deze vis viel voor de testbolle18. Het is weer aan Johan, we kunnen eindelijk ontbijten, Engelse stijl dan maar zeker, zware kost want ik ben al volledig verzuurt. Het duurt tot een goede 15u dat Johan terug in de hengel kan hangen, jammer dat het deze toer weer een kleindere vis opleverdt, een schub van 12,6 kg komt op zijn lijstje te staan, een beetje ontmoedigd, waarom  ikke giene dikke.  De rest van de dag blijft het stil ik vertel dat het lang is geleden dat ik een mooie schub heb geprikt, in een vorige sessie hier wist een 17 kg schub te ontsnappen uit men weightsling en dat vond ik zeer jammer want het was een prachtvis die ik graag op de gevoelieg lens had gehad. Alsof één of andere engelbewaarder mij had gehoordt want na een flinke steur van boven de 18 kilo  mocht ik ook nog eens een 18 kilo schub in de vroege ochtend op mijn lijstje afvinken na een schitterend gevecht op Johan zijn nieuwste TX-9 Shimano hengels, eveneens op de Krill.

Ik neem een douche, ga winkelen in het stad en kom geruime tijd later terug, Johan twijfeld of ie gaat gaan douchen, en besluit dan om toch maar te gaan. Ik ga ondertussen ons onderkomen wat opsmukken. Ik ben geen 5 minuten bezig en ik hoor een enkele bliep. Ik snel naar mijn hengels en zie de hengel die ik net een uurtje geleden op een nieuwe stek had gedropt op  ongeveer een 150m ver uit de oever, zich goed kromt, de vis was al goed op spanning van de lijn in een snelvaart richting achterkant eiland aan het begeven, ik hang in de Harrison en geef geen cm vrij, de vis echter ook niet en hij blijft beuken achter de richel op 4m+ diepte, ik vloek en ik tier, ik bid tot men engelbewaarder dat Johan hier snel is, het is immers zijn toer en er hangt een bak aan, na een tiental minuten kan ik eindelijk de vis over de richel krijgen maar hij was nog steeds 150m ver van me, voorzichtig en traag pomp ik hem binnen. Het is toch niet waar he, hoor ik achter mij, Johan smijt zijn waszak richting tent en komt naar me toe, ik zei, moet je hem hebben makker, het is een dikke, och zot zwanst niet krijg ik als antwoordt, ik moest het echter niet meer herhalen, Johan zag dat ik het meende en nam de hengel over. Ook hij was nog een goede twintigtal minuten zoet met de drill, en zoals verwacht mocht ik het net onder een dik vissenlijf schuiven, Johan het is een NOW makker.  Aan de weegschaal bleek dat de vis net enkele honderden grammen te kort kwam om Johan zijn PB scherper te stellen, maar met 22,4 kg was ook hij ruimschoots tevreden, EFB Olé Olé, Crunchy Kriller mocht deze weer aanvinken. Zo vangen we elk die dag nog een mooie dertiger, ik een spiegel, Johan een schub beiden op testbolle18. Zo rond 21.30 net na het posten van een foto van een koffieke “met” op smoelenboek worden we wederom verstoordt, Johan grinnikt en zegt STEUR met nen draad achter zich... Ik neem de hengel en voel een lichte weerstand, de vis zwemt wel naar de linkerzijde naar een dode boom in het water maar zonder enige moeite kan ik hem keren, ‘tis geen steur moatje maar wel een kleinte roep ik, eens de vis in onze lichtbundel van onze hoofdlampen  kwam moest ik mijn woorden inslikken, wederom een dikke spiegel bengelde daar aan de haak, bam weer een veertiger in het net....EUFORISH, dit kan niet. Ik hoor wederom  Pietzak, belt maar naar huis, gescheurden...... echter het is gegund, GIJ verdiend dat zegt Johan. Het betrof een prachtige spiegel, enkel de staart was beschadigd, natuurlijk, of ingeknipt van één of andere waardeloze visser die de naam karpervisser niet waardig is!

Het is een NOW, veertiger voor Johan Een prachtvis, jammer van de "geknipte staart"

Wat later gaat er weer een hengel bij mij af, maar deze vis lost, afstandvissen heeft ook zo zijn nadelen, hoe verder hoe langer een dril duurd, hoe meer er kan gebeuren, maar dat hoort er nu éénmaal bij.Die nacht vangt Johan nog twee 18 kg vissen, twee keer dezelfde steur het is godgeklaagd wa voor loempe beesten zijn dat zeg, niet leuk, ik ken dat gevoel, een eerdere sessie hier was het net andersom, de betere vissen voor Johan en de kleinere voor mij, en toen waren ze zelfs heel klein (6-7 kg schubjes ) . In de namiddag vangt Johan nog een bijna dertiger op de Bacon, ik vang de kleinste van de sessie, een schubbe van 11 kg, maar die me wel het allerbeste gevecht van de week geeft, blijven spurten, blijven gaan, oergeweld in een tenger vissenlijf, ook dit wordt geaprecieerd. De laatste nacht breekt aan, het merendeel van het materiaal is al opgeruimd en ligt al in de camionette die we op onze stek mochten laten staan, we hadden dit gevraagd om een zoveel en een zo droog mogelijk materiaal te kunnen inladen. Die nacht prikt Johan nog een kleine Spiegel en mocht ik  de sessie afsluiten met een kort bollige spiegel die net 15 kg klokte. Het was een zeer bijzondere en bizarre vijfdaagse waar geen lijn in te trekken was ,eerst vielen bijna al de aanbeten bij mij, de laatste 7 aanbeten waren bij Johan, dan was het weer allemaal overdag , dan weer bij het ochtendstond, of nacht, er was nergens een vast patroon, of ja toch wel. Onze vriendschap, onze passie die elke sessie op elkaar is afgestemd, elke sessie waar we die pot met goud trachten te vangen en te verdelen. Na een zalige lange douche , zetten we aan richting het thuisfront meer dan voldaan,  Feestje ofwa   WHOOPWHOOP.

 De vissen aasden met vertrouwen: Kriller Dertiger op de testbolle18 Prachtige spiegel testbolle18
Skyliners, onze nieuwe range Pop-ups Zijn we tevreden van deze sessie ? Prachtige dertiger voor Johan 
Mijn kleinste van de sessie, de beste dril ! Ook Johan prikte ware strijders De laatste van de sessie, " bolleke "
De sessie is over................voldaan ! EFB.........THE CARP'S FIRST CHOICE 

 

Ons adres

OPGELET NIEUW ADRES 

Extreme Fishing Baits

Praet - Gouwy

Oostbroekstraat 9, 8650 Merkem 

 

Belgie

 

Contact info

Tel: +32(0)58 24 32 18

Gsm: +32(0)495 26 67 12

Fax: +32(0)51 55 59 51

Email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Url: http://www.efbaits.com