efbaits

Taal / Langue

EFB in Germany

EFB in Germany

with grave diggers & Spicy Demons

Samen met m’n vriendin en hondje waren we op weg naar Aiguebelette. Helaas moesten we onze reis stoppen op de grens met Luxemburg omdat de motor van onze mobilhome er de brui aan gaf! Dan baal je om verschillende redenen, dat je deze keer niet in Aiguebelette zal vissen, waarschijnlijk niet meer zal kunnen vissen en het financieel plaatje.

 We stonden de dag nadien terug thuis waardoor we alles eventjes konden laten bezinken. Niet te lang natuurlijk, er waren intussen maar 5 visdagen over. Ons grootste geluk was een telefoontje van mijn schoonbroer ( die me begin ’14 infecteerde met karper-it-is ) in spe die dezelfde dag nog met een ontegensprekelijk voorstel op de proppen kwam. Hij zei: “We gaan ergens met de “tente” naar toe en gooien al het gerief in m’n camionette.”

Où of Wohin?

Dan schoot er slechts één vraag over: waarheen? Frankrijk of Duitsland. Na tientallen mogelijke campings met een  vijver/meer vergeleken te hebben kozen we voor Duitsland om de moeilijke keuze te halveren.  Met de overgebleven campings gingen we aan de slag op google maps om nog verder te filteren. Gemakkelijk was het niet want er zijn nog enorm veel wateren met potentieel. Na enige emails en telefoontjes door Jan, viel de beslissing. Het werd een watertje van 12ha in het midden van het land van “braadwürst und schnitzels”. BTW, als je in België een blauw vlekje ziet op google maps ben je blij dat het een water is van 1ha. In de grotere landen kom je al snel aan 10ha.  Yee-ha-aaaaaaaa….  We konden vertrekken :) , een vierdaagse met “EFB in Germany”. De  vrouwtjes waren ook tevreden met ons eerste avontuurtje, wat wou je nog meer? Juist. Met onbegrensde snelwegen meegerekend hadden we onze bestemming na vijf uurtjes bereikt.

 

 

Verkenning

Ingecheckt, de spanning stijgt, er mag bijna overal gevist worden maar kamperen was enkel toegelaten in een bepaald deel. Dat gedeelte loopt zo’n 250 meter langs het water die een omtrek heeft van om en bij de 3000m. Om wat meer duidelijkheid te geven gaat het om een put van 800 op 150 meter met een maximum diepte van 4m in het midden. Je  kan het vergelijken met een stuk kanaal.

Het toeval wou dat de mensen die op dat moment op de best mogelijke “stek” vertoefden net gingen vertrekken. En neen, :) , ze hadden er niet gevist want de zes meter brede wierstrook langs de kant, die nagenoeg helemaal rond de vijver lag, was onaangeroerd. Het gedeelte dat niet bevist mocht worden was een stuk natuurgebied van amper 1ha. Na een wandelingetje, met de ogen enkel op het water gericht, kwamen we terug aan op de stek. Hier en daar werd er in het midden nog een wierplekje gespot. De tijd was aangebroken om alles gereed te maken en een strootje te trekken. Het kortste eind viste links de andere rechts. We zaten ongeveer in één derde van het water. Jan viste links naar het “grotere” gedeelte en ik naar de uithoek rechts. Ook ik had meer dan plaats genoeg, we waren immers de enigen die de karpers belaagden. Met anderhalve hectare was ik dus zeer tevreden. Hetgeen ook meeviel was de wind die gans de week in onze richting zat. Met een licht tot half gevuld wolkendek en een gemiddelde temperatuur van 21 graden hadden we het ideale visweer.

De volgende stap was de verkenning van de waterkolom op zich. Welke bodem, bodemverloop, planten, etc… jullie kennen het wel. Dankzij het roeibootje met dieptemeter vonden we relatief snel enkele hotspots .Om de exacte bodemsamenstelling te kennen had ik erna nog eens gedoken op verschillende plekken. Zo kwam ik te weten dat er hier en daar rotsjes lagen.  De ene keer verspreid, de andere keer op hopen.  Als de watertemperatuur, stroming, het verkeer en het reglement het toelaat, vind ik kleine duiken doen zeker een meerwaarde. Altijd met iemand in de omtrek.

Losgehen

Het was zondagavond acht uur, geen tijd meer te verliezen aangezien het dondernamiddag op hield. Jan gebruikte de kracht van grave diggers, ik die van de spicy demons. Omdat het er naar uitzag dat er niet veel gekarpert werd hadden we besloten om eerst niet veel rond het haakaas te voeren teneinde sneller een eerste beetindicatie waar te nemen. Om onze posities terug te vinden hadden we elk onze manier. Ik gebruikte de lijnclip met elastiek marker om de afstand te bepalen en een specifieke boom om de richting bepalen. Jan had al ervaring met z’n roeiboot met dieptemeter waardoor hij z’n spots op zijn manier wist terug te vinden. Later in de sessie was ik overgegaan naar geïmproviseerde markers. De ene was een fluorescerend rood balletje van m’n bewaarzak die ik met een overschot vislijn aan een steen bevestigd had, de andere marker was een plastic fles. Tegen 21h30, net voor het donker werd, waren alle lijnen uitgevaren.   Wat zou de nacht brengen? Niks, maar het daglicht kon nog niet lang aanwezig zijn want om zes uur dertig stond ik in de schemer mijn eerste Duitse karper te drillen. Wat een adrenaline, zeker als het dan ook nog eens op zo’n 120 meter is. Een afstand die ik nog niet bevist had. Alles duurt langer waardoor ik begon te twijfelen of ik er met het bootje achteraan zou gaan. Na een kwartiertje was er de opluchting. Dat moment dat je schept  en je weet dat het bingo is.

Je zal zien dat de eerste een bolletje van zes kilo is. Nog geen kwartier later loopt Jan z’n eerste hengel ook af. In een fractie kijken we elkaar aan met dezelfde blik. Die van: wat krijgen we hier nu. Tien minuten later lag er al een tweede op de mat. Verder die dag gebeurde er weinig. Jan verloor er eentje door het schuren van de hoofdlijn langs een rotspartijtje. We hebben wel om de vijf uur ongeveer bijgevoerd. Vanaf ’s avonds ook met verse partikels. De tweede nacht had ook niets opgeleverd. Tis te zeggen, om zes uur liep er een delkim af. Dat is tussen nacht en ochtend. Ik vis met delkims, dus who cares hoe laat het is. M’n tweede spiegeltje was een feit. Het was nog vroeg dus kropen we er weer in voor een paar uurtjes. Rond 10 uur begonnen we aan het ontbijt: veltins ( duits biertje ). Omdat het vakantie is. Ze waren nog niet open of Jan kreeg een trage fluiter :). Yep, de zwaarste van de sessie. Om risico’s te vermijden werd “shoulders” er met het bootje uitgehaald. We konden de vissen hier zelf een naam geven want ze hebben maagdelijke mondjes ;) . Wat een bakje. De rest van de dag bleef het weer stil tot Jan een run kreeg rond acht uur. In het wier losgeschoten, tweede baal momentje voor hem. ’S nachts rond drie uur vang ik er nog een “tallore" bij. 

Woensdagochtend kreeg Jan een run, helaas z’n derde baalmoment. Zo jammer voor hem zeg. Kort hierna rond 13h00 vang ik er 3 in 1 uur. De ene na de andere. Al m’n hengels deden hun werk. Zalig. Rond 22h30 hoor ik een delkim en stap ik in het roeibootje. M’n kortste ritje ooit! Na 20 seconden lag ik met m’n kl**ten het sop in. Wel een chance dat iedereen dichtbij stond! Foto’s en filmpjes genoeg. Ondanks mijn tuimeling haalde ik de vis alsnog binnen. Jan snapt er nog niets van. 
2 uurtjes later lag de volgende op de mat. Omdat iedereen in dromenland lag, werd het een foto op de mat. Om 04h30 kon Jan wel op staan voor een piepende fox. Tijdens het nemen van de foto’s liep er ook een hengel van mij af.  Een beetje later, na het ochtendgloren, had ik mijn laatste vis van de sessie beet. M’n vismaat sloot net voor het opruimen af met de laatste spiegelkarper.

 
 

Bedankt Jan, Inge, keppie en EFB. Het was prachtig.

Ons adres

OPGELET NIEUW ADRES 

Extreme Fishing Baits

Praet - Gouwy

Oostbroekstraat 9, 8650 Merkem 

 

Belgie

 

Contact info

Tel: +32(0)58 24 32 18

Gsm: +32(0)495 26 67 12

Fax: +32(0)51 55 59 51

Email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Url: http://www.efbaits.com